5 Tips voor een gezellig en snel avondritueel.

 

‘Bij mijn kinderen duurt het echt eindeloos voor ze klaar zijn om te gaan slapen. Ik moet steeds opnieuw vragen of ze nu eindelijk hun tanden gaan poetsen, plassen, omkleden. Zo moeilijk is dat toch niet? Ik wordt er echt gek van! Niks werkt, niks helpt. Ik blijf maar vragen, vragen, vragen’.

 

Het vraagt soms ècht een heleboel om kinderen in bed te krijgen. Laat staan dat je dan ook nog rustig en geduldig kan blijven. Hoe doen andere ouders dat toch?! Bij deze een aantal praktische tips om het eens anders aan te pakken.

 

Want, hoe is het avondritueel eigenlijk voor je kind? Ben je bereid je daarin in te leven? In hoe je kind zich voelt. Wat de reden is dat je kind doet zoals hij/zij doet? Wat de achterliggende boodschap is van uitstelgedrag, gedraal, gejengel, de discussies en de machtsstrijd? Wanneer je daar achter kan en wil komen en dat kunt erkennen, heb je deze tips namelijk niet eens meer nodig! Voor als je wel wat ideeën kunt gebruiken:

Zou het kunnen dat je kind het lastig vindt om het spel of de dag af te ronden? Dat het geen zin heeft om naar bed te gaan, niet houdt van tijdsdruk, stress of dingen ‘moeten’. Zou het kunnen dat je kind juist plezier wil, ontspanning, gezelligheid? Zich groot en gezien wil voelen? Wanneer je dat zelf ook wil, lees dan verder en laat me weten hoe goed het werkt!

 

1. Praat in doelen/uitdagingen

i.p.v. in eindeloze voorgekauwde stapjes waarin je je kinds probleemoplossend vermogen zwaar onderschat:

  • ‘In hoeveel tellen kan jij je helemaal omkleden?’ (en dan pas je natuurlijk het tellen soms even aan). Of bij een ouder kind:
  • ‘Kan je je ook klaarmaken zonder dat ik iets zeg of vraag?’

 

2. Maak er een spel van, maak het gezellig samen

i.p.v. negatieve verwachtingen, vooronderstellingen, oordelen, interpretaties of buien.

  • ‘Op welke manier ga je vandaag de trap op lopen?’ (Achterstevoren, hinkelend, als een olifant, als een muis).
  • Voor wat oudere kinderen: Maak een Scrumbord (zie scrum@home in google).
  • Bespreek samen op een rustig moment wat jullie allemaal kunnen doen om het avondritueel gezelliger te maken en schrijf alle!! (gekke, bizarre) ideeën op en kies welke jullie gaan proberen, evalueer zo nodig en stel dan weer bij.

 

 3. Geef keuzevrijheid binnen jouw kaders

i.p.v. heel gerichte of dwingende opdrachten waardoor het een machtsstrijd wordt.

  • ‘Oh wil je dat nu nog even niet? Oké’. (En na vijf minuten toch wel. Of ‘Oh hier niet, waar dan wel?’).
  • ‘Wil je een, twee of drie verhaaltjes voorlezen? Hoe zorg je ervoor dat we daar genoeg tijd voor hebben?’

 

 4. Neem jezelf, je grenzen, gevoelens en behoeften serieus

i.p.v. dingen vijf keer vragen, over je eigen grenzen gaan of jezelf van alles kwalijk nemen.

  • Wees oprecht verbaasd als ze je niet horen of niet reageren i.p.v. dit normaal te vinden: ‘Hè? Hoor je me niet? Zitten er dan bananen in je oren? Even kijken hoor’. ‘Ik vind het zonde van mijn energie en stemgeluid om het voor niks te gebruiken’
  • Stel je een vraag? Leef met het antwoord: ‘Wil je nu je tandenpoetsen?’ Dan kan het antwoord nee zijn. Je kan ook je kind aan de hand nemen: ‘Kom, even poetsen’.
  • Als je toch iets vraagt, doe het 1 of 2 keer, hooguit 3, nooit meer dan dat. Dan ben je ongeloofwaardig en ze raken immuun voor je vragen. Zorg dat je het dus echt meent zodra je iets zegt!
  • Voeg daad bij het woord: ‘Wil je blijven springen op bed? Prima. Dan ga ik even met je broertje in de andere kamer voorlezen’.

 

5. Geef erkenning aan gevoelens van jezelf en van je kind

i.p.v. kleinerend, ongeduldig, hoge eisen, hoge druk, teleurstelling of boosheid

  • Ben je zoo moe dat het niet meer lukt om het zelf te doen?’
  • Heb je geen zin om naar bed te gaan?’
  • ‘Vind je het niet fijn om je tanden te poetsen?’ ‘Waar heb je last van?’ ‘Wat vervelend joh’. ‘Hoe maken we het prettiger?’
  • ‘Het lukt me nu even niet om geduldig te zijn want ik heb al zoveel van mezelf gegeven. Ik maak er het hoogst haalbare van’. (Dit kan iets zijn wat je tegen jezelf zegt).
  • ‘Ik heb vanavond even helemaal geen geduld meer om te wachten tot je klaar bent. Vind je het goed dat ik je even help zodat we snel en lang kunnen voorlezen?’ (Win-win).
  • ‘Lastig om de I-pad na tien minuten alweer uit te zetten he? Hoe kunnen we dit de volgende keer makkelijker maken?’

 

Conclusie:

Zoals je ziet gaat het er steeds om dat je kind keuzevrijheid heeft binnen jouw kaders en dat je hem respecteert in wie hij is en wat of hoe hij het wil. Dat je zoekt naar een win-win situatie. Dat je allebei verantwoordelijk bent voor je eigen gevoelens en problemen. Jouw ongeduld is jouw verantwoordelijkheid. Hun probleem, hun verantwoordelijkheid. Het gaat er om dat je zoekt naar de mogelijkheden om van de gegeven situatie het beste te maken, het hoogst haalbare. Veroordeel gevoelens van jezelf of van je kind niet. Ze zijn er. Daar heb je het mee te doen, wat je er ook van vindt. Zie en hoor ze en geef waar mogelijk erkenning en liefde. Dan kan je veel gemakkelijker en langer bij je geduld en begrip blijven. Kinderen zijn er vaak heel goed in om er iets gezelligs en leuks van te maken, ook het kind dat jij ooit was en ergens nog in je zit! Nodig die kant eens uit en maak van het avondritueel weer iets leuks.

 

Wil je nog meer tips en inspiratie voor je ouderschap? Doe dan eens mee met een oudertraining of kijk, lees of like:

 

Laat kinderen weer stralen en ouders genieten. Dat opvoeden weer leuk kan zijn!

Lody van de Lindeloof-Steenvoorden van Praktijk de Zonneboom.