‘IJSJE!!!’… Wat moet je toch met die driftbuien?!!

Peuter met een driftbui. Wat moet je daar toch mee?!

 

 

Op de grond ligt een jongetje van een jaar of 2 te schoppen en slaan. Brullend, schreeuwend: ‘IJsje!! IJsje!!’. Ondanks de enorme decibellen hurkt zijn moeder bij hem neer en zegt iets: ‘Nee hee heee!!’ ‘IJsje!’ Blijft hij roepen. Moeder haalt alles uit de kast om hem mee te krijgen. Maar tevergeefs. Hij wil alleen maar zijn: ‘IJsje!!!!!!’

 

Een klassiek beeld, waar iedereen wel voorbeelden van kent. De grote schrik voor ouders van tweejarigen, omdat het zich zomaar ineens van het een op het andere moment kan voordoen, zonder enige aanleiding. En je wil je kind niet altijd dat zogenaamde ‘ijsje’ geven zodat het maar zoet en lief mee gaat naar de winkel. Hoe dan wel?!

 

Jonge kinderen kunnen enorm last hebben van ‘primitieve driften’: ‘Hebben! – Snoepen! – Beeldscherm! – Mij!’ Je kan het zo gek niet bedenken of het kan aanleiding zijn voor een kind om totaal in paniek te raken. Radeloos, wanhopig, gefrustreerd. Onmachtig om zijn wensen of gevoelens op een andere manier te uiten dan door schreeuwen, slaan of schoppen. Gedrag waar wij als volwassenen over het algemeen een grote hekel aan hebben en zo snel mogelijk weer de kop in willen drukken. Wat een overdreven gedoe. Aanstellerij. Zeuren. Of niet dan?

 

Anderzijds kennen we ook wel die drang om na het tweede koekje door te gaan met de rest van het pak. Of het gevoel van de enorme teleurstelling als we ons verheugd hebben op dat ene prachtige huis waar we zo’n mooi bod op hebben gedaan wat onverwachts op het laatste moment toch aan onze neus voorbij gaat en waar we gewoon niks aan kunnen doen! Vooruit, het zijn niet meer die primaire driften waar een tweejarige mee te maken heeft, maar toch kennen we die verlangens, wensen en ons (soms overweldigende gevoel) als het niet gaat zoals we zouden willen of het niet lukt onze driften te beheersen.

 

Hoe zou het zijn als je juist op dat moment iemand bij je hebt die je serieus neemt en ziet in jouw gevoel, je behoefte, zonder dat daar een oplossing of verandering in hoeft te komen. Gewoon dat je even wordt gehoord of begrepen en niet veroordeeld of afgewezen. Die je helpt om je gevoelens te (ver)dragen en zodra je daar klaar voor bent helpt om weer verder te gaan met je leven. Dan kan je best gemakkelijk schakelen toch? Stoppen met snoepen, teleurstelling loslaten, nieuwe ideeën laten komen.

 

Wat is dan de truc bij die ‘driftbuien om niks’ van die tweejarige? Je zou onderstaande tips eens kunnen proberen en in een reactie hieronder laten weten hoe het bij jou werkt!

 

  1. Geef je kind erkenning door zijn gevoel of behoefte serieus te nemen à ‘Heb je zo’n zin in een ijsje? Vind je dat zo lekker? … Ben je nu dat niet mag zó boos dat je op de grond gaat slaan?’
  • De boodschap die je verbaal (met woorden) en non-verbaal (in je toon, houding, intentie etc.) laat merken werkt pas als erkenning wanneer je bij je kind ziet en voelt dat hij gaat ‘zakken’ à ‘Jaa…. :’(… zucht….
  • Realiseer je dat het heel normaal is voor een tweejarige (of drie, vier, vijf etc.,) dat ze zich soms plotseling iets in hun hoofd halen wat op dat moment voor hen werkelijk van levensbelang is (de beker moet blauw zijn – ik wil als eerste zijn – ik wil de TV aanzetten) etc. En dus ook afschuwelijk is als dat niet lukt/doorgaat (denk aan dat geliefde huis).
  1. Toon je medeleven en geef troost à ‘Liefie toch’, ‘echt vervelend he’
  2. Blijf helder in je boodschap eventueel met een korte toelichting erbij à ‘Ik weet hoe graag je het wil en toch krijg je nu geen ijsje omdat we zo gaan eten’.
  • Zo nodig herhaal je het geven van erkenning en troost tot je kind weer ‘gezakt’ is. Schakelen en het uiten van emoties kost tijd, geef die tijd. En wees er bij, luisterend met rust en aandacht.

 

In eerste instantie lijkt deze benadering vaak tijdrovend en intensief. Bedenk je dan dat driftbuien en strijd vaak ook veel tijd, energie en gezelligheid kosten. De ervaring leert dat hoe vaker en beter je wordt in erkenning geven, hoe sneller en gemakkelijker het gaat. De emotionele uitbarstingen worden minder heftig, komen minder vaak voor en gaan sneller voorbij. Je verbinding en begrip voor jezelf, elkaar en anderen groeit. Je ervaart meer levensgeluk, minder spanning of angst en je bouwt steeds meer zelfvertrouwen op. Wil je nog meer tips, inspiratie en uitwisseling? Doe vanaf donderdag 18 mei of vrijdag 9 juni mee met de oudertraining van Praktijk de Zonneboom! Zie www.praktijkdezonneboom.nl/ouders of volg https://www.facebook.com/PraktijkdeZonneboom/